Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ – ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ- ΠΗΓΗ

Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ – ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ- ΠΗΓΗ

Η παράγραφος είναι μία νοηματική ενότητα: Σε αυτή αναπτύσσεται μία και μόνη πλευρά του θέματος του κειμένου.

Κύρια στοιχεία παραγράφου Το εξωτερικό της γνώρισμα είναι η αλλαγή αράδας. Με την παράγραφο εκφράζουμε ένα κύριο νόημα, που μπορεί να δηλωθεί με ένανπλαγιότιτλο. Ο πλαγιότιτλος διευκολύνει τον αναγνώστη στην κατανόηση του κειμένου.

 Η παράγραφος σχηματίζεται από προτάσεις . Κάθε πρόταση δίνει ορισμένες πληροφορίες. ð Οι κύριες προτάσεις δίνουν βασικές πληροφορίες.

ð Κάθε παράγραφος έχει μία ή περισσότερες βασικές πληροφορίες.  Οι βασικές πληροφορίες συνθέτουν το κύριο νόημα μιας παραγράφου. Οι υπόλοιπες πληροφορίες εμπλουτίζουν το κύριο νόημα της παραγράφου.

 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ> Στο γράψιμο, το πρώτο βήμα είναι να διαλέξετε τι θα περιλάβετε στην παράγραφό σας και τι θα αποκλείσετε. Η δουλειά αυτή είναι πολύ δύσκολη, αλλά μπορείτε να τα καταφέρετε,αν διατυπώσετε ξεκάθαρα τη θεματική πρόταση της παραγράφου. Η θεματική πρόταση θαπεριορίζει και θα δηλώνει συγκεκριμένα το θέμα της παραγράφου σας. Πάρτε για παράδειγμα τη θεματικήπρόταση: «Τη βδομάδα που μας πέρασε συνάντησαένα παλιό μου συμμαθητή». Η θεματική αυτή πρόταση δε μας βοηθά να καταλάβουμε ποιαθα είναι η κύρια ιδέα της παραγράφου. Αν χρησιμοποιούσατε την πρόταση αυτή ως θεματική,μπορεί να γράφατε τι φορούσε ο συμμαθητής σας, πού συναντηθήκατε, τι σας είπε κτλ. Αν, όμως, χρησιμοποιούσατε τη θεματική πρόταση «Τη βδομάδα που μας πέρασε, άκουσα ευχάριστα νέα από ένα παλιό μου συμμαθητή»; Τώρα καταλαβαίνουμε με σαφήνειαποιο είναι το θέμα της παραγράφου και είναι εύκολο για εμάς να μη βάλουμε στην παράγραφόμας στοιχεία «εκτός θέματος».

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ> Η θεματική πρόταση είναι συνήθως η πρώτη πρόταση της παραγράφου. Η θέση αυτήμας διευκολύνει , γιατί έτσι μπορούμε να οργανώσουμε γύρω από την κύρια ιδέα της παραγράφου τις λεπτομέρειες.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΩΝ> Αν εξαιρέσουμε τη θεματική πρόταση, κάθε πρόταση μέσα σε μια παράγραφο μας δίνειμια βασική ή μια βοηθητική πληροφορία. Οι βασικές προτάσεις αναπτύσσουν την κύρια ιδέα,ενώ οι βοηθητικές προτάσεις διευκρινίζουν ή εμπλουτίζουν την κύρια ιδέα.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ – ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΑ> Ο ρόλος της πρότασης αυτής είναι να συνοψίζει όσα έχουμε πει στην κύρια ιδέα της παραγράφου. Χωρίς αυτή την πρόταση η παράγραφος θα ήταν μετέωρη και θα τελείωνεαπότομα. (Ν. Γρηγοριάδης, «Η παράγραφος»)

Ακόμη, στις παραγράφους σου να προσέχεις όσα γράφεις να έχουν νοηματική αλληλουχία. Δηλαδή, το νόημα της μίας πρότασης να συνδέεται με το νόημα της επόμενηςκτλ. Συγκεκριμένα: Ø Να αφηγείσαι τα γεγονότα με τη σωστή σειρά (π.χ. από το χθες, στο σήμερα και στο αύριο). Ø Να περιγράφεις τα αντικείμενα με τη σωστή σειρά (π.χ. ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω ή από μέσα προς τα έξω). Ø Να χρησιμοποιείς λέξεις που να συνδέουν τις προτάσεις σου μέσα στην παράγραφο. (π.χ. επίσης, επιπλέον, ακόμη - όμως, ωστόσο, αλλά - έτσι, τελικά, στο τέλος, επομένως - αρχικά, έπειτα, αργότερα, στο τέλος - αντίθετα, από την άλλη μεριά, παρόλο που - την ίδια στιγμή, ταυτόχρονα, παράλληλα κτλ.).

ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΟΩ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΩ ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΡΟΠΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ,Π.Χ. ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΑΦΙΣΑ, ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Κ.Α.)

ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΟΩ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΩ  ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΡΟΠΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ,Π.Χ. ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΑΦΙΣΑ, ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Κ.Α.)

ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΩ-ΑΠΟ ΠΟΥ ΑΝΤΛΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ>

ü  Τη σχέση εικόνας- μηνύματος> αν είναι στενή, φανερή, άμεση, έμμεση, χιουμοριστική, υπαινικτική, ανατρεπτική— αντιθετική, αν η εικόνα τονίζει- αναδεικνύει το μήνυμα, αν είναι τελικά επιτυχημένη, αν ενσωματώνει αποτελεσματικά το θέμα και τα μηνύματα κ.ά.

ü  Σε ποιους απευθύνεται και γιατί.

ü  Τα χρώματα και τι ενδεχομένως συμβολίζουν.

ü  Τη  γραμματοσειρά και σε τι παραπέμπει.

ü  Αν υπάρχουν αντικείμενα με συμβολισμό, προεκτάσεις και σημασίες.

ü  Αν παραπέμπει  σε γνωστό έργο τέχνης και γιατί.

ü  Στο μήνυμα> αν είναι άμεσο-ευθύ ή έμμεσο- υπαινικτικό, ειρωνικό, χιουμοριστικό, ανέχει οριστική, υποτακτική, προστακτική, αν περιέχει κάποιες φορτισμένες λέξεις, αν υπάρχει μεταφορική- συνυποδηλωτική- συμβολική ή δηλωτική- κυριολεκτική λειτουργία της γλώσσας, αν υπάρχουν σχήματα λόγου (μεταφορά, προσωποποίηση, παρομοίωση, αντίθεση κ.ά.), αν έχει κάποια σημασία η συντακτική σειρά των λέξεων, αν περιέχει επιφωνήματα, προτρέπει, ενθαρρύνει, προβληματίζει, αν περικλείει ή θυμίζει κάτι- παραπέμπει σε κάτι π.χ. σε ρητό- απόφθεγμα, παροιμία, πρόσωπο, γνωστή κατάσταση, αν παρέχει πληροφορίες, αν είναι υποβοηθητικό, διασαφητικό κ.ά.

ΚΚ

MME, ΓΕΝΙΚΑ

ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

«…Τα μέσα επικοινωνίας μπορούν να είναι όργανα εξουσίας  ή

όπλο επαναστατικό, εμπορικό προϊόν  ή εργαλείο παιδείας.

Μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση

της ατομικής προσωπικότητας,

όπως και στην ομοιόμορφη κοπαδοποίηση

της ανθρωπότητας….» 

UNESCO

     

Ορισμός: Μέσα μαζικής ενημέρωσης (επικοινωνίας)  ονομάζονται τα μέσα που αποστέλλουν μηνύματα σε μεγαλύτερα, ετερογενή και διασκορπισμένα ακροατήρια (Janowitz, 1968) Ο όρος <<μαζική επικοινωνία>> πρωτοχρησιμοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’30.  Ό όρος μαζική σηματοδοτεί ένα μεγάλο εύρος, πεδίο ή έκταση, όπως των ανθρώπων που δέχονται τα μηνύματα.  Ως προς τη χρήση του όρου  επικοινωνία ή ενημέρωση δε διαπιστώνεται συναίνεση. (επικοινωνία = αμφίδρομη διαδικασία, ενημέρωση= μονόδρομη διαδικασία)

 

Ιστορική αναδρομή:  Η ιστορία των σύγχρονων Μ.Μ.Ε. αρχίζει με τη δημιουργία του έντυπου βιβλίου στα τέλη του 15^ου αιώνα. Στα τέλη του 16^ου αι. διανέμονταν  φυλλάδια και δελτία ειδήσεων (newsletter), πρόδρομοι των εφημερίδων. Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση  έχουν περίπου μία ογδοντάχρονη  και πενηντάχρονη ιστορία ως Μ.Μ.Ε. αντίστοιχα. Τα επονομαζόμενα μέσα τηλεματικής (λόγω του συνδυασμού των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής) εμφανίστηκαν στη δεκαετία του ’70.

Τύπος: ετυμολογείται από το ρήμα τύπτω = κτυπώ  και σημαίνει στάμπα, αποτύπωμα. Συνεκδοχικά, σημαίνει κάθε προϊόν που προέρχεται από την τυπογραφία ή από άλλο μηχανικό, χημικό ή φωτομηχανικό μέσο, με το οποίο παράγεται μεγάλος αριθμός ομοίων εντύπων

Κιτρινισμός (κίτρινος τύπος): η προβολή στον Τύπο θεμάτων που εξάπτουν την περιέργεια  του κοινού (φόνων, σεξουαλικών σκανδάλων κ.λ.π.) συνήθως χωρίς να τηρείται η δημοσιογραφική δεοντολογία , με υπερβολές, συκοφαντικές επιθέσεις , κατασκευασμένα ρεπορτάζ κ.λ.π. (Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας)

 

Αναμφισβήτητα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αποτελούν δύναμη που, ανάλο­γα με τη χρήση τους, μπορούν ν’ αποβούν δύναμη του «Καλού» ή δύναμη του «Κακού». Όταν τηρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται και γίνεται ορθή χρήση τους, μπορούν να λειτουργήσουν ευεργετικά, γιατί ο ρόλος τους επηρεάζει θετικά ό­λους τους τομείς της δραστηριότητας του ατόμου αλλά και της λειτουργίας της κοινωνίας. Επισημαίνουμε το θετικό τους ρόλο κατά τομείς:

 

Θετικός ρόλος

◊ Ενημερωτικός:

 - Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο εκμηδένισαν τις αποστάσεις και έκαναν την οικουμένη μια κοινότητα, την υδρόγειο ένα «πλανητικό χωριό». Το ίδιο μήνυμα διαβιβάζεται και το βλέπουν ή το ακούν εκατομμύρια άνθρωποι την ίδια στιγμή.

- Προσφέρουν πολύπλευρη ενημέρωση: ειδήσεις, αγγελίες, διαφημίσεις, προγράμματα θεαμάτων, τόπος και χρόνος εκδηλώσεων, διάφορες οικονο­μικές δραστηριότητες.

◊ Πνευματικός:

-         Προβληματίζουν, οξύνουν την κρίση, διευρύνουν το πνεύμα και αναπτύσ­σουν τη φαντασία ^. απαλλάσσουν από τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες.

-          Σημαντικός είναι και ο παιδαγωγικός ρόλος τους, γιατί προβάλλονται     και εκπαιδευτικά προγράμματα, που απευθύνονται, κυρίως, σε μαθητές.

◊ Πολιτιστικός:

  - Καλλιεργούν την αισθητική του ατόμου με την προβολή έργων τέχνης. Η πα­γκόσμια καλλιτεχνική δημιουργία γίνεται γνωστή με τα μέσα ενημέρωσης.

  - Διδάσκουν τη γλώσσα και καλλιεργούν το γλωσσικό αισθητήριο.

◊ Κοινωνικός:

- Κοινωνικοποιούν το άτομο, γιατί υποδεικνύουν τρόπους κοινωνικής συμπε­ριφοράς και προωθούν τους αναγκαίους όρους της κοινωνικής ζωής, όπως είναι ο διάλογος, η συνεργασία, η διαλλακτικότητα, η αναγνώριση της προ­σφοράς των άλλων και η προώθηση του κοινωνικού συμφέροντος έναντι του ατομικού. Μ' αυτό τον τρόπο αποβάλλεται ο φανατισμός, ο δογματισμός και η αντιπαλότητα μέσα από την κοινωνία.

- Συντελούν στην κοινωνική χειραφέτηση, γιατί συμβάλλουν στην περιστολή του κοινωνικού ρατσισμού.

- Ευαισθητοποιούν σε θέματα κοινωνικά, διαμορφώνουν στα άτομα κοινωνι­κή συνείδηση και τα παροτρύνουν να συμμετέχουν στην αντιμετώπιση των κοινω­νικών προβλημάτων.

 

◊ Πολιτικός:

- Διακινούν πολιτικές ιδέες, προωθούν το γόνιμο διάλογο, τη διαφάνεια και την αλήθεια.

-Ασκούν έλεγχο στη λειτουργία της κρατικής μηχανής και των πολιτικών θεσμών, ευαισθητοποιούν, αφυπνίζουν και ωθούν  τον πολίτη στη συμμετοχή στα κοινά. Αυτός είναι ο βασικότερος ρόλος ιδιαίτερα του Τύπου, απ’ όπου πηγάζει και η ονομασία του ως «τέταρτη εξουσία».

-Υπερασπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και αγωνίζονται για την εδραίωση της δημοκρατίας.

 

◊ Πανανθρώπινος:

- Συμβάλλουν στη συναδέλφωση των λαών, γιατί προωθούν την υγιή παγκοσμιοποίηση. Οι πολίτες ενημερώνονται για τα προβλήματα των συνανθρώπων τους σ' ολόκληρο τον πλανήτη, ευαισθητοποιούνται σχετικά μ' αυτά, αι­σθάνονται πολίτες του κόσμου  και συμμετέχουν στην επίλυσή τους.

◊ Ψυχαγωγικός:

- Ψυχαγωγούν τα άτομα, ιδίως των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων, χωρίς μεγάλη δαπάνη. Προβάλλουν κινηματογραφικές ταινίες, παρουσιάζουν τη­λεπαιχνίδια και άλλα ψυχαγωγικά προγράμματα. Μ' αυτό τον τρόπο το άτο­μο καταπολεμά την πλήξη, την ανία και κάνει πιο υποφερτή τη μοναξιά του.

 

αρνητικά αποτελέσματα

 

Ωστόσο, όταν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν ανταποκρίνονται ορθά στον πολυσήμαντο τους, τότε οδηγούν στα ακόλουθα αρνητικά αποτελέσματα:

* Αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη και διαστρεβλώνουν την πραγματι­κότητα, επειδή εξυπηρετούν πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες. Με την παραπληρο­φόρηση τα άτομα γίνονται μάζες, έρμαια αυτών που ελέγχουν τα μέσα επικοινω­νίας και ενημέρωσης.

* Είναι δυνατόν ν' ασκήσουν επικίνδυνη προπαγάνδα [π.χ. Χίτλερ], να γίνουν φερέφωνα της εκάστοτε εξουσίας και να υπηρετούν τυφλά τα διάφορα κομματι­κά συμφέροντα. Με τον τρόπο αυτόν υπονομεύουν τη δημοκρατία, γιατί κατα­στρατηγούν τους θεσμούς, φαλκιδεύουν τις πολιτικές αξίες και προωθούν την α­ναξιοκρατία.

* Προξενούν «πλύση εγκεφάλου», ιδίως η τηλεόραση, που με τη δύναμη της εικόνας αιχμαλωτίζει τη σκέψη μας και συντελεί στο να ενεργούμε ασυνείδητα, να χειραγωγούμαστε και να ετεροκαθοριζόμαστε. Στερούν, επομένως, από τα ά­τομα την ελευθερία της βούλησης, που έχει ως αποτέλεσμα να δέχονται αδιαμαρ­τύρητα ό,τι τους «σερβίρεται», χωρίς να έχουν τη δυνατότητα ν' αντιδράσουν.

          * Απομονώνουν και αλλοτριώνουν τα άτομα που χάνουν την άμεση επικοινωνία  με το κοινωνικό σύνολο και οδηγούνται στην εσωστρέφεια και στη μοναξιά.[σε κάποιον τοίχο της Αθήνας υπάρχει τούτο το σύνθημα: «Όταν κλείνει η T.V.,  αρχίζει η ζωή» ].

     * Με την υπονόμευση του διαλόγου καταδικάζουν το άτομο σε πνευματική α­δράνεια και το οδηγούν στην παθητικοποίηση και στη μαζοποίηση.

     * Συγχέουν, πολλές φορές, την «είδηση» με το «σχόλιο», με αποτέλεσμα να φανατίζουν τα άτομα και να δυσχεραίνουν την εύρεση της αλήθειας.

     * Δημιουργούν τάσεις καταναλωτισμού, κερδοσκοπίας και αμοραλισμού. Καλλιεργούν το πνεύμα του υλικού ευδαιμονισμού, του «έχω» και όχι του «είμαι».

     * Διασύρουν άτομα, αμαυρώνουν υπολήψεις, ενοχοποιούν και καταδι­κάζουν, πολλές φορές, πρόσωπα, πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη. Καταπατούν την αρχή της ιδιωτικότητας και συνιστούν κίνδυνο για τη Δημοκρατία.

   * Δημιουργούν πρότυπα βίας και εγκληματικότητας, ηρωοποιώντας εγκλη­ματίες, απατεώνες, αναρχικούς, περιθωριακούς τύπους και προβάλλοντας σκη­νές ακραίας βίας και απανθρωπιάς [σε κάποιον τοίχο της Αθήνας υπάρχει το ακόλουθο σύνθημα: «Οι δρόμοι φαίνονται καθαροί, γιατί όλα τα σκουπίδια μαζεύτηκαν στην τηλεόραση» ].

* Συχνά οδηγούν στην ηθική άμβλυνση, γιατί δεν προωθούν ηθικά πρότυπα, αλ­λά προβάλλουν σκηνές ή δημοσιεύουν άρθρα που διεγείρουν τη νοσηρή φαντασί­α, εξάπτουν και ικανοποιούν τα κατώτερα ένστικτα.

      * Η κακή πληροφόρηση και η δημιουργία τεχνητής έντασης ασκούν στις μά­ζες μια ασυνείδητη ψυχολογική βία, με αποτέλεσμα οι επιτήδειοι να κατευθύνουν τα άτομα όπου θέλουν.

* Πολλές φορές οι παραγωγοί προγραμμάτων, επιδιώκοντας την ψυχαγωγί­α των θεατών, υποβαθμίζουν τη νοημοσύνη τους με χοντροκομμένες εκπομπές που προβάλλουν καθώς και με την ακατάσχετη βωμολοχία τους.

* Στερούν από το άτομο τον ελεύθερο χρόνo, με αποτέλεσμα να δαπανάται άστοχα το πο­λύτιμο αυτό αγαθό που θα μπορούσε να διατεθεί για την πνευματική του εξύψωση ή τη συμμετοχή του στην επίλυση κοινωνικών προβλημάτων. Ιδιαίτερα, στερούν από τους μαθητές αρκετό χρόνο που τους είναι πολύτιμος για την πνευματική  κα­τάρτιση και την ομαλή κοινωνικοποίηση.

* Δημιουργούν προκαταλήψεις και στερεότυπα εναντίον ατόμων, λαών και ιδεολογιών, με α­ποτέλεσμα να συνωθούν στην καλλιέργεια και την αναβίωση ρατσιστικών αντιλήψε­ων

·         Εκβαρβαζίζουν τη γλώσσα. Η διαφήμιση έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση αυτή.

·         Συρρικνώνεται ο λόγος (γλώσσα, εμβάθυνση, λογική , στοχασμός, κριτική σκέψη κ.α.) και προτάσσεται η εικόνα («πολιτισμός της εικόνας», «κοινωνία του θεάματος»)

 

 

προϋποθέσεις:

 

    Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μπορούν να επιτελέσουν ορθά τον προορισμό τους, αν υπάρξουν και τηρηθούν οι εξής, κυρίως, προϋποθέσεις:

 

* Κανόνες λειτουργίας-δεοντολογία στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος, που θα επιτρέπει την ελεύθερη έκφραση στα μέ­σα μαζικής ενημέρωσης αλλά σε πλαίσιο νόμου, λογικής και αυτοσυγκράτησης. Ο πλουραλισμός/πολυφωνία, εξάλλου, που είναι στοιχείο της Δημο­κρατίας, θα συμβάλει στην ελεύθερη, απρόσκοπτη και αντικειμενική ενημέρωση του κοινού. Η Πολιτεία, που αποτελεί την οργανωμένη έκφραση του κοινωνικού συνόλου, σε συνεργασία με τους δημοσιογράφους, οφείλει να θεσπίσει, λοιπόν, συγκεκριμένο κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Καθήκον της Πολιτείας αλλά και των δημοσιογράφων είναι η συνεχής εγρήγορσή , αρκεί να μη φτάνει στο σημείο της υπερβολής, της ακρότητας και της λογοκρισίας.

* Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να μην είναι αιχμάλωτα οικονομικών και κομματικών συμφερόντων. Σ' αυτή την περίπτωση παρεκκλίνουν από τον προο­ρισμό τους και, για να εξυπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες, επιδίδονται σε«κιτρινισμό».

* Η ενημέρωση θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να φωτίζονται ό­λες οι πλευρές των θεμάτων, για να μπορεί ο θεατής να σχηματίζει αντικειμενική άποψη. Αυτό θα επιτευχθεί, αν τα Μέσα Ενημέρωσης εξυπηρετούν την αλήθεια και μόνο αυτή. Η σύγχυση της «είδησης» με το «σχόλιο» και οι άλλες σκοπιμότη­τες παραμορφώνουν την πραγματικότητα και αποπροσανατολίζουν τους θεατές. Κύρια, επομένως, επιδίωξη των μέσων ενημέρωσης θα πρέπει να είναι η σφαιρι­κή, έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση. Βέβαια, η πλήρης αντικειμενικότητα είναι ανέφικτη.

* Οι φορείς των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, και ιδιαίτερα οι δημοσιογράφοι, θα πρέπει να διαθέτουν όχι μόνο επαγγελματική κατάρτιση, αλλά και ήθος, ώστε να ακολουθούν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, να σέβο­νται την προσωπικότητα του θεατή ή του αναγνώστη και να συνειδητοποιούν τις ευθύνες τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Είναι φυσικό πως θα πρέπει να εί­ναι απαλλαγμένοι από τον κομματισμό, την προκατάληψη, το φανατισμό, το δογματισμό και τους διάφορους ρατσισμούς.

     * Το άτομο και ευρύτερα το κοινό με τη στάση του θα πρέπει να ελαχιστοποιήσει τις αρνητικές επιδράσεις των Μέσων. Αυτό θα επιτευχθεί:

- Με την κατάλληλη Παιδεία, μέσω της οποίας θα αποκτήσει ελευθερία βού­λησης και θα μάθει να κρίνει, να διασταυρώνει, να συγκρίνει και να επιλέγει. Με αυτό τον τρόπο δε θα «πέφτει» θύμα προπαγάνδας και παραπληροφόρησης.

- Με το να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ώστε, με τη λογική επεξεργασία και αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων, ν' αποφεύγεται η «πλύση εγκεφάλου», ο αποπροσανατολισμός και η καταστρατήγηση της εσωτερικής ελευθερίας από τον καταιγισμό των πληροφοριών.

- Με το να το διακρίνει η επιλεκτικότητα και η ικανότητα διάκρισης ανά­μεσα στο αξιόλογο και μη αξιόλογο. Να μην παρακολουθεί ανεξέλεγκτα ό,τι του «σερβίρεται», αλλά μόνο τις εκπομπές που το αναβαθμίζουν και σέβονται την προσωπικότητά του.

- Με την αυτοκριτική, τον αυτοέλεγχο και την αυτοκυριαρχία το άτομο θα  επιβληθεί στον εαυτό του και θα αποδεσμευτεί από την αιχμαλωσία της ανεξέλε­γκτης παρακολούθησης των προβαλλόμενων προπαγανδιστικών ή χαμηλής ποιότητας θεαμάτων.

 

ΣΧΕΤΙΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

ΡΗΜΑΤΑ

Α. Για θετική επίδραση: αναπτύσσουν, απευθύνονται, αποκαλύπτουν, αφυπνίζουν, διαδίδουν, διακινούν, διαμορφώνουν διευρύνουν, διδά­σκουν, εκμηδενίζουν, ελέγχουν εμπλουτίζουν, ενημερώνουν, επιμορ­φώνουν, ευαισθητοποιούν, ευνοούν, καλλιεργούν, καταγγέλλουν, κοινωνικοποιούν, μεταβιβάζουν, μεταδίδουν, μεταφέρουν, παρουσιάζουν, πληροφορούν, προβάλλουν, προσφέρουν, προωθούν, συμβάλλουν, συντελούν, ψυχαγωγούν.

 

 

Β. Για αρνητική επίδραση: αιχμαλωτίζουν, αλλοτριώνουν απομονώνουν, αποπροσανα­τολίζουν, ασκούν, διαστρεβλώνουν, δουλαγωγούν, εξαρτώνται, εξυπηρετούν, εξωκατευθύνουν, ετεροκαθορί­ζουν, ηρωοποιούν, ισοπεδώνουν, κηλιδώνουν, μαζοποιούν, οπαδοποιούν, παθητικοποιούν, παραποιούν, παραπληροφορούν, προκα­λούν, προξενούν, στερούν, συγκαλύπτουν, τυποποιούν, υπηρετούν, υποβαθμίζουν, υπονομεύουν, φαλκιδεύουν, φανατίζουν, χειραγωγούν.

 

Ουσιαστικά: αλλοτρίωση, αντικειμενικότητα, αποκωδικοποίηση μηνύμα­τος, αποπληροφόρηση, αποπροσανατολισμός, δημοσιογραφική δεοντολογία, διακίνηση ιδεών, διασταύρω­ση πληροφοριών, εμβέλεια, ενημέρωση, εξωκατεύθυνση, επικοινωνία, ετερο­καθορισμός, ηλεκτρονική εποχή, καταιγισμός (μηνυμάτων - πληροφοριών), κιτρινισμός, μάζα, μαζοποίηση, μήνυμα, οικουμενικότητα, ομοιογένεια, ομοιομορφία, oπτική , εποχή, πλανητική αγέλη, πλανητικό χωριό, πληροφορία, πλύση εγκεφάλου, προπαγάνδα, υπερπληροφόρηση,  υποπληροφόρηση, υποχείριο, φερέφωνο, χειραγώγηση, ψυχαγωγία.

 

Α. Προσδιορισμοί στα ουσιαστικά ενημέρωση, πληροφόρηση: αντικειμενική, διεθνής, έγκαιρη, έγκυρη, εναλλακτική, ελεγχόμενη, ελκυστική, εύπε­πτη, ελεύθερη, καταιγιστική, κομματική, μαζική, μαζοποιητική, οικουμενική, ορθή, ουσιαστική, πλασματική, πλανητική, πλουραλιστική, πολυφωνική, παρα­πλανητική, σκανδαλοθηρική, στρεβλή, ψευδής.

 

Β. Προσδιορισμοί στο ουσιαστικό επικοινωνία:  διεθνής, ελεγχόμενη, ελεύθερη, εναλλακτική, μαζική, οικουμενική.

 

ΠΩΣ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

http://e-didaskalia.blogspot.gr/2016/04/methodologia-paragwgis-graptou-logou.html#at_pco=smlwn-1.0&at_si=57ebfafee0b8510d&at_ab=per-2&at_pos=0&at_tot=1

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

http://e-didaskalia.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6818.html?spref=bl

ΜΙΝΩΙΤΕΣ

https://www.youtube.com/watch?v=dxthoiliU50

ΣΧΟΛΙΟ-ΕΙΔΗΣΗ+ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΙΔΗ, Β' ΛΥΚΕΙΟΥ

ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

ΣΧΟΛΙΟ- ΕΙΔΗΣΗ: Συμπύκνωση και εμπλουτισμός σχολικής θεωρίας

 

Σχόλιο → Η άμεση ή έμμεση, φανερή ή υποδηλούμενη κριτική τοποθέτηση- υποκειμενική αξιολογική κρίση πάνω σε μία είδηση.

 

Είδηση → Το συμβάν αυτό καθεαυτό. Η ακριβής παρουσίαση ενός συμβάντος, το οποίο λογίζεται σημαντικό.

 

Ένα σχόλιο μπορεί να είναι → ευμενές, δυσμενές, επικριτικό, εποικοδομητικό, εύστοχο, άστοχο, διακριτικό, αδιάκριτο, τιμητικό, εύστροφο, χιουμοριστικό, προσβλητικό, εμπεριστατωμένο κ.α.

 

Μία είδηση μπορεί να είναι → άμεση, έγκαιρη, έγκυρη, σημαντική, συγκλονιστική, κρίσιμη, τοπική, διεθνής, δυσάρεστη, ενημερωτική κ.ά.

 

ΚΑΙΡΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Στα Μ.Μ.Ε. σχόλιο και είδησησυναιρούνται, είναι, τις περισσότερες φορές, αξεδιάλυτα, ακόμη και δίχως να το επιδιώκει ο γράφων. Πολύ συχνά, όμως, σκοπός αυτής της συνύφανσης σχόλιου και είδησης είναι η ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ-ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ του κοινού.

 

Το σχόλιο εισάγεται στην είδηση → συνειδητά ή ανεπαίσθητα

 

Σχόλιο μπορεί να θεωρηθεί → - μια προσωπική τοποθέτηση

                            - μία ιδεολογική παρέμβαση

                            - η χρήση των σημείων στίξης

                            - ο επιτονισμός

                            - η σειρά παράθεσης των       

                              γεγονότων

                            - η επιλογή των λέξεων (λεκτικά 

                              σύνολα) και η συντακτική τους 

                              δομή

                            - στοιχεία «έξω» από την είδηση

 

Το σχόλιο μπορεί να → - «χρωματίσει» την είδηση

                       - αλλοιώσει την είδηση

                       - ασκήσει προπαγάνδα

                       - στοχεύσει στην παραπληροφόρηση

                       - δώσει προσωπικό τόνο

                       - διασαφηνίσει την είδηση

                       - εμπλουτίσει με χιούμορ

                       - ασκήσει κριτική

                       - γεννήσει ενδιαφέρον

 

 

Η είδηση με σχόλιο → -χρησιμοποιήσει στρατηγικές προπαγάνδας          

μπορεί να…           -χειραγωγήσει, π.χ. συγκινώντας

(προβληματισμοί)     -παραπληροφορήσει

                    - συσκοτίσει/ φωτίσει επιλεκτικά την

                      πραγματικότητα

                    - υπηρετήσει πολιτικά, κομματικά κ.ά.

συμφέροντα

                    - διεγείρει τα πιο ταπεινά ένστικτα της

                      μάζας ( «κοινωνικό σχόλιο», κατάργηση

                      ιδιωτικότητας κ.ά.)

                    - αναγάγει το ασήμαντο σε σημαντικό και

                      το αντίθετο

 

 

Στον αντίποδα →     - ψυχαγωγήσει- ενημερώσει

είδηση με σχόλιο    - διαφωτίσει- αφυπνίσει

μπορεί να           - αποκαλύψει- κινητοποιήσει

                    - επηρεάσει το κοινωνικό γίγνεσθαι

                    - προωθήσει την επίλυση προβλημάτων

                    - υπηρετήσει την ανόθευτη αλήθεια

                    - διαμορφώσει την κοινή γνώμη

 

Κλασικό «σχήμα»           πομπός →* δέκτης

μετάδοσης της                        ↓         ↓

πληροφορίας      Τηλεόραση  Θεατής

                 Τύπος      αναγνώστης

                 Η/Υ        «κοινό»

 

* Μήνυμα = είδηση, πληροφορία κ.ά.

  Σε αυτό το «σχήμα» μπορούμε να συμπληρώσουμε το σκοπό,   

  το εξωγλωσσικό πεδίο κ.ά. (βλέπε σχολικό βιβλίο σ.19)

 

Παρουσίαση ενός     →τόπος, τρόπος, αιτία, σκοπός,

γεγονότος ως είδηση   αποτέλεσμα

 

 

Παρουσίαση προσώπου-ων     →όνομα, ηλικία, καταγωγή,

που συμμετέχουν στο γεγονός  επάγγελμα, ιδιαίτερο-α

                              χαρακτηριστικό

 

 

Η είδηση, σύμφωνα με       → τι, ποιος, πού,

τους δημοσιογραφικούς        γιατί, πότε, πώς

κανόνες, απαντά στα εξής:

 

Γνωρίσματα είδησης → συντομία, ακρίβεια, σαφήνεια, απλό 

                     και ελκυστικό ύφος

 

Η οπτική γωνία του → - τον ιδεολογικοπολιτικό χρωματισμό

δημοσιογράφου μπορεί - την κατευθυντήρια«γραμμή» του Μέσου

να επηρεαστεί από    - προσωπικούς δεσμούς και δεσμεύσεις

                      - οικονομικά και άλλα ανταλλάγματα

                      - προσωπικά βιώματα

                      - την ψυχολογική κατάσταση της στιγμής

 

 

Ιεράρχηση- αξιολογική σειρά     → επικαιρότητα

ειδήσεων από τους δημοσιογράφους  εγγύτητα

με κριτήρια – «αστέρια»           σπουδαιότητα

                                  σπανιότητα

                                  εκρηκτικότητα

                                  εκκρεμότητα

                                  συγκίνηση

                                  συνέπειες

Συχνά χαρακτηριστικά

τίτλου είδησης          → - συνήθως αόριστος ή ενεστώτας

                          - παράλειψη ρήματος

                          - πρόταξη υποκειμένου

                          - έναρξη με επιθετικό ή 

                            κατηγορηματικό προσδιορισμό

                          - γενικά, ιδιαιτερότητες στη   

                            σύνταξη και τη σειρά των λέξεων

                          - ποιητική χρήση της γλώσσας

                          - επίκληση στο συναίσθημα

                          - ύφος = καυστικό, ειρωνικό, 

                            επιθετικό, εισαγγελικό,

                            χιουμοριστικό, υπερβολικό κ.ά.

                          - χρήση σημείων στίξης

 

ΓΕΝΙΚΑ, ΣΧΟΛΙΟ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ: η αλλαγή στη φυσιολογική συντακτική σειρά των λέξεων, οι φορτισμένες λέξεις, τα επίθετα, ιδίως στον υπερθετικό, γενικά οι προσδιορισμοί (επιρρήματα, εμπρόθετοι), τα σημεία στίξης και τι δηλώνουν, το χιούμορ, η ειρωνεία, σχήματα λόγου όπως μεταφορά, παρομοίωση, αντιθέσεις κ.ά.  

 

Για τα ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ βλέπε Σχολικό Βιβλίο, σσ.43-47.

 

Καλή ανάγνωση!

 

 

 

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΙΔΗ

 

 Οι διηγήσεις και οι μαρτυρίες  περιλαμβάνονται στην Αφήγηση . Τέτοιες είναι  οι βιογραφίες και οι αυτοβιογραφίες.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΙΔΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ	ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Βίος	Απομνημονεύματα
Συναξάρι	Ημερολόγιο
Μυθιστορηματική βιογραφία	Μυθιστόρημα με αυτοβιογραφικά στοιχεία
Βιογραφικό σημείωμα	Αυτοβιογραφικό σημείωμα
Συστατική επιστολή

 

Με τη βιογραφία :  ο βιογράφος παρουσιάζει τη ζωή ενός σημαίνοντος

                                 προσώπου

Με την αυτοβιογραφία : ο ίδιος παρουσιάζει τη ζωή του

 

Ο  (αυτό)βιογράφος : α) επιλέγει τα σημαντικότερα στοιχεία του βίου β)

                                   φωτίζει τα γεγονότα ανάλογα με την απτική του γωνία

                                  (αν θέλει να επαινέσει ή να ψέξει)

 

Γλώσσα- ύφος

 

      -Λογοτεχνικό-μυθιστορηματική βιογραφία

-Επίσημο και τυπικό (με αποκλίσεις)- συστατική επιστολή και βιογραφικό σημείωμα

-Οικείο και  καθημερινό- ημερολόγιο

                                                                                

 

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΙΔΗ, ΩΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΚΑ ΕΙΔΗ, ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΣΥΧΝΑ ΡΕΠΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

 

1.ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

Σκοπός : ο βίος και οι σημαντικές πράξεις μιας διακεκριμένης προσωπικότητας να κληροδοτηθούν στις επερχόμενες γενεές

 

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ	Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Διασώζει ό,τι αξίζει από τη ζωή και έργο μιας προσωπικότητας	Ενημερώνεται πραγματολογικά για τα  γεγονότα μιας εποχής
Εκφράζει θαυμασμό και/ή ψόγο για μια σημαίνουσα προσωπικότητα	Αποκρυπτογραφεί την προσωπικότητα του βιογραφούμενου και ικανοποιεί ταυτόχρονα την περιέργειά του
Διδάσκει τους αναγνώστες με άμεσο ή έμμεσο τρόπο	Ανακαλύπτει το βιογραφούμενο αλλά και τον άνθρωπο, γενικότερα

 

 

 

2.  ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

Ο συγγραφέας :  Ενώ διατηρεί τον πυρήνα των γεγονότων, τα διαπλέκει με άλλα πραγματικά ή φανταστικά γεγονότα με λογοτεχνικό τρόπο

 

3. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

  Σύντομη έκταση. Αν έχει παραγραφιαία μορφή, τότε συνήθως αναπτύσσεται με τον τρόπο/ μέθοδο της διαίρεσης (κατονομάζονται οι άξονες-ζωή και έργο)

  Δημιουργός : ΟΧΙ ο ίδιος ο βιογράφος αλλά ένας άλλος. «Ο αφηγητής του βιογραφικού σημειώματος κινείται ως ιστορικός. Κρατάει απόσταση από τα γεγονότα. Ο βιογράφος εδώ παραθέτει  περισσότερα σχόλια, για να φωτίσει καλύτερα όποιες πτυχές του βιογραφούμενου προσώπου θέλει».

 

Προσοχή : Καταχρηστικά στην καθομιλουμένη και στην καθημερινή πρακτική  συνταυτίζουμε το βιογραφικό με το αυτοβιογραφικό σημείωμα που έχουν πράγματι  ομοιότητες.

 

Α. ΔΟΜΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΟΣ

 

  Δύο βασικοί άξονες  :  η ζωή (γέννηση, καταγωγή, σπουδές, βιοπορισμός, γνωρίσματα χαρακτήρα) και το έργο (με ποιον τομέα του επιστητού ασχολήθηκε, με ποια θέματα, τι  μεθόδους και τι γλώσσα χρησιμοποίησε, πως συνέθεσε τα έργα /πονήματά του, σε ποιο πνευματικό περιβάλλον δημιούργησε,  αν έκανε εκδόσεις, που  και ποιες,  κ.α.) του βιογραφούμενου.

  Το διάγραμμα ενός βιογραφικού σημειώματος : α) σαφής διάκριση ΖΩΗΣ-ΕΡΓΟΥ  ή β) διαπλοκή στοιχείων από τη ΖΩΗ και το ΕΡΓΟ του βιογραφούμενου

 

Προσοχή :  Σε ένα βιογραφικό σημείωμα τα γεγονότα και τα σχόλια διαπλέκονται  και πρέπει να τα ξεχωρίζουμε

 

Θυμίζουμε : Γεγονός       συντελεσμένη πράξη, συμβάν                      Σχόλιο      κρίση για γεγονότα ή πράξεις

 

4. ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΕ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 

Παραλλαγή της αυτοβιογραφίας

 

 

5. ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ (CURRICULUMVITAE, CV, ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΕΊΤΑΙ «ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ»- ΒΛΕΠΕ ΟΜΩΝΥΜΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

 

Α. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

O δημιουργός του αυτοβιογραφικού σημειώματος είναι o ίδιος ο βιογραφούμενος

Το σχόλιο στο αυτοβιογραφικό σημείωμα είναι έμμεσο- λανθάνον

Ο αφηγητής στο αυτοβιογραφικό σημείωμα συμμετέχει στα γεγονότα

 

 

Β. ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

Κοινοί άξονες άρθρωσης : ΖΩΗ-ΕΡΓΟ

Άξονας χρόνου

 

Γ. ΠΡΑΚΤΙΚΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΕΝΟΣ CV

 

   H πρόσληψη σε μια θέση εργασίας

   Η λήψη υποτροφίας

   Η εισδοχή σε έναν πανεπιστημιακό κύκλο σπουδών

 

Δ. ΜΙΑ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜMΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ CV- η σειρά των δεδομένων ΔΕΝ είναι απόλυτη

 

ü  Προσωπικά στοιχεία

ü  Στόχοι

ü  Εκπαίδευση

ü  Κατάρτιση- Επιμόρφωση

ü  Επαγγελματική πείρα

ü  Διακρίσεις- βραβεύσεις

ü  Ξένες γλώσσες

ü  Άλλες γνώσεις και δεξιότητες

ü  Προσωπικά ενδιαφέροντα

ü  Συστάσεις

 

6. ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ

 

Ø  Έχουν προσωπικό χαρακτήρα (Μακρυγιάννης, Κασομούλης)

Ø  Περιεχόμενο : πολεμικό, νομικό, ιστορικό κ.ά.

Ø  Αφηγούνται, περιγράφουν ή συνδυάζουν και τα δύο

Ø  Αποτελούν πηγή (έμμεση) της ιστορίας αλλά ΔΕΝ είναι ιστορία γιατί : α) τα απομνημονεύματα είναι μια προσωπική αφήγηση και όχι μια αντικειμενική-ιστορική εξέταση γεγονότων β) ο απομνημονευματογράφος έχει προσωπική άρα μερική γνώση των γεγονότων σε αντίθεση με τον ιστορικό, που έχει γενική και επιστημονική γνώση των ιστορικών πηγών. Πρέπει ο ιστορικός να πραγματευθεί κριτικά και όχι να δεχθεί αβασάνιστα όσα λέει ο απομνημονευματογράφος.

 

 

7. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 

  Συγγραφέας : ο οιοσδήποτε (Άννα Φρανκ)

  Πού απευθύνεται : στον εαυτό του αλλά και σε μελλοντικούς αναγνώστες που θα θελήσουν να πληροφορηθούν με ακρίβεια ώρας και ημέρας και με αυθεντικότητα σημαντικά γεγονότα

  Σε τι αναφέρεται : σε ατομικά/ προσωπικά βιώματα αλλά και σε γενικότερα προβλήματα της εποχής από την οπτική γωνία του γράφοντος

  Κύρια γνωρίσματα : προσωπικός- εξομολογητικός χαρακτήρας, «κάλυψη γεγονότων καθημερινών αλλά και σημαντικών»

  Εξωτερικά γνωρίσματα :  ώρα, ημερομηνία, χρονολογία, προσδιορισμοί χρόνου και τόπου

  Ύφος :  «Όταν ο συγγραφέας απευθύνεται στο εαυτό του , το ύφος του είναι οικείο, ίσως ελλειπτικό και συνειρμικό. Όταν απευθύνεται σε τρίτους, γίνεται πιο επίσημο και επιμελημένο».

 

 

ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ

 

«Στο ημερολόγιο ο χρόνος του πομπού είναι η ή ίδια η μέρα των γεγονότων. Αντίθετα, στα απομνημονεύματα μεσολαβεί συνήθως μεγάλο χρονικό διάστημα ανάμεσα στα γεγονότα και την παρουσίασή τους από το συγγραφέα- πομπό».

 

 

8. ΣΥΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ (βλέπε και ομώνυμες σημειώσεις)

 

  Συγγραφέας  : κάποιο τρίτο πρόσωπο (καθηγητής, εργοδότης, προϊστάμενος κ.;a.)

  Σκοπός :  Να βεβαιωθεί ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται η επιστολή « διαθέτει ή όχι τα απαραίτητα προσόντα για το σκοπό που επιδιώκει – κατάληψη θέσης, υποτροφία κ.λ.π. »

  Περιεχόμενο (ενδεικτικό)  : α) τόπος, χρόνος, τρόπος, συνθήκες συνεργασίας Ή κατευθείαν η γενική θέση του γράφοντα β) θετικά στοιχεία- προσόντα ή αρνητικά στοιχεία- μειονεκτήματα/ ελαττώματα του υποψηφίου ( χαρακτήρας, εργασιακές σχέσεις , επιδόσεις, εξελιξιμότητα κ.ά.) γ) «συνιστώ» ή «δεν προτρέπω» να γίνει η πρόσληψη, να γίνει δεκτή η αίτηση κ.ά.

  Ύφος : ανάλογα με το βαθμό οικειότητας μεταξύ αποστολέα και παραλήπτη ή γράφοντα και υποψηφίου. Συνήθως τυπικό και επίσημο

  Πώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μια συστατική επιστολή : αρνητική- ψυχρή- ουδέτερη-συγκρατημένη- θετική- θερμή